Meet Martin

Al een half jaar woont hij bij ons. Zijn ogen felblauw, zijn vacht wit en zijn hangende oortjes hebben twee zwarte vlekjes op het uiteinde. Mijn konijn: Martin.

Meet Martin

Martin beschouwen we ook wel als derde huisgenoot. Hij heeft net zo veel zeggenschap als mijn vriend en ik. Martin woont immers ook even lang in het huisje. Bijna was de verhuizing rond, toen we realiseerden dat we spijkers te kort kwamen om de laatste planken voor de dag aan de muur te slaan. De Praxis was nog een uurtje open, dus ik haastte mij naar de winkel. Onderweg kwam ik langs een tuintje met ‘jonge konijnen te koop’.Ik zag Martin al van een afstand zitten: terwijl de andere konijntjes vredig laten te slapen, kwam hij naar mij toe gehobbeld en stond met zijn voorpootjes tegen het hek aan. Ik was meteen verliefd. Maar ik had een missie: namelijk schroeven halen.

Op de weg terug was het weer hetzelfde konijntje dat naar mij kwam hobbelen. Ik kon hem haast horen zeggen: neem mij mee! Zodoende werd Martin part of the family.

Dief in huis?!

Dat Martin wat te zeggen heeft, laat hij goed weten. Binnen een week was hij al voor de eerste keer ontsnapt uit het hok. Behendig als hij was had Martin zich op de eettafel gemanoeuvreerd en daar drie appels uit de fruitschaal aangebroken. Zelf lag de dief tevreden tussen de resterende appels en sinaasappels. Hij had zijn buik net zo rond gegeten als het fruit dat er naast lag.

Prison break

We dachten aanvankelijk dat we het hok vergeten dicht waren te doen, en hij zodoende was ontsnapt. Dus hebben we de volgende dag er extra goed op gelet het hok goed dicht te doen na Martin te voorzien van zijn ochtend maal en dosis liefde.

Martin bleek echter een kunstenaar te zijn in het ontsnappen uit zijn hok. Dat hij niet tevreden was met ons interieur liet hij blijken wanneer hij de familie vaas van mijn moeders kant omgooide, terwijl hij probeerde de tulpen er uit op te eten – van welke de smaak hem overigens ook niet beviel. Een oor van de vaas was afgebroken, maar gelukkig met wat epoxy lijm weer te repareren zonder zichtbare schade. Een dag later stootte hij dezelfde vaas om.

Dat een konijn eigenwijs is, was geen nieuws voor mij. Maar Martin spant toch wel de kroon. Hij laat zich niet temmen. En toch kunnen we niet zonder hem.

Geef een reactie